[i]Het Belfort[/i]Torenklokken van mijn stadEn toen ik ver van 't bloeiend steen,in vuur van rode en zwarte tinten,ik hoor den galm om d'einders heen,den weg langs, door het boomgebinte.Door 't weefsel van de avondluchtenen door de poort van stillen nachtverneem ik straat- en marktgeruchtenen rijst de toren in zijn pracht.En dat de wind zijn klokketonenniet in mijn woning strooien wil,nu ik nog niet tot hem kan komenen aan hem denk, v erenzaamd stil.zijn beeld beschouw en al de dingenuit mijn verkoelde eenzaamheid,wat hei en veel herinneringen,die ik begroet rond slapenstijd.[i]Frank Van Herendael, mei 1959.[/i]